زپیشکسوتان را همی یاد باد!/ محمد همتی

نوری مُوری ، معمار عصر جدید ژاپن در سال ۱۸۸۵ نوشت: « ژاپن باید از رتبه ی سوم به دوم و سپس به رتبه نخست جهانی دست یابد و رهبری کل کشورهای جهان را به عهده گیرد. بهترین راه برای رسیدن به این هدف والا، تمرکز انرژی ملی برای ایجاد پایه ای مستحکم در نظام آموزش کشور است.” مگر می شود دائماً از نظام بنیادین تعلیم و تربیت سخن گفت ولی به ستون پایه های آن که معلمان و پیشکسوتان باشند، بی توجه بوده و شعار بارانشان کرد و شعر و قصه برایشان تعریف نمود! دنیای متمدن به درمان، رفاه و معیشت معلمان خود عملاً اهتمام دارد و ما در شعار مانده ایم و در انتظار معجزه هستیم !

حقوق یک معلم در ژاپن را بارها شنیده اید؟ ۵۰ هزار دلار در سال که حدود ۹ میلیارد تومان ایران می شود و پاداش های هر سه ماه یک بار که چندین برابر حقوقشان است. شوربختانه شاغلین و بازنشستگان کشورمان در بیشتر مواقع درگیر دارو و درمان و معیشت خود هستند و در این شرایط سخت جانفشانی می کنند.
+ آقایون حکمرانان و علما، مردم برای عدالت انقلاب کردند و بر این اساس در قانون اساسی واژه عدالت و مشتقات آن چون عدالت خواهی و عدالت محوری دهها بار آمده است. در مقدمه قانون اساسی در اصل سوم و در اصول مربوط به حقوق ملت مانند اصل ۱۵، اصل ۱۹ ، اصل ۲۰ ، اصل ۳۰ و در وظایف قوه قضائیه نیز اصل عدالت را وظیفه ی اصلی و محوری دانسته است. اما بعد از ۴۷ سال هنوز عدالت گمشده ی ملت است. اگر عدالت برپا شود عبا دت هم می آیدش و دیگر نیازی به ایجاد مساجد شیشه ای و نماز جماعت در بوستان ها و وزرشگاه ها نیست . فطرت انسانی با عدالت بیدار می شود و با عبادت به خدا می رسد. اِعْدِلُوا هو اقرب لِلتَّقوى – عدالت پیشه کنید که نزدیک ترین راه رسیدن به تقوی است.
حدود ۶۵ درصد حقوق بگیران صندوق بازنشستگی را بازنشستگان آموزش و پرورش تشکیل می دهند یعنی یک میلیون و هشتصد هزار نفر ! صندوق بازنشستگی در استان ها برای این خیل عظیم انسان های اهورایی چه می کند! می گویند ما ماموریم و معذور و هیچ اعتباری در زمینه ی برنامه های رفاهی نداریم! حتی گردهمایی های مناسبتی نیز بودجه می خواهد که نداریم! یعنی شیر بی دم و یال و اشکم! این چنین صندوقی را خدا کی آفرید!
لا اقل طرح و برنامه به دولت و نمایندگان مجلس برای اصلاح قوانین بدهید تا دل پیشکسوتان به این حداقل ها خوش باشد ؛ یا لااقل صدور احکام حقوقی بر اساس ریز دریافتی و شفاف باشد تا مغایرت ها مشخص شود.
+ نمی شود دولت و نظام آنچه را که منافع دولت است به شدت به اجراء در آورد و جریمه و دیر کرد بگیرد، اما در اجرای ماده ۸۵ قانون خدمات کشوری که تاکید بر همانند کردن بیمه های شاغلین و بازنشستگان است کوتاهی کند.
آیا شایسته است که ماده ۱۲۵ لایحه خدمات کشوری در افزایش حقوق بر اساس نرخ تورم را نبینیم و دائم از گالن های بنزین آمریکا بگویم که چند سنت افزایش داشته و از تورم ۷۵ درصدی شانه خالی کنیم ، می گوئید جنگ است و شرایط ویژه کشور ! همه معلمان نیز برای دفاع از وطن جانفشانی می کنند اما چرا توزیع خدمات برای همه یکسان نیست! یک نفر کارمند ساده در بانک گردشگری حدود ۸۰ میلیون دریافتی ماهانه دارد و یک معلم مشابه تنها ۲۲ میلیون تومان !
+ بانک مرکزی اعلام می کند که بانک ها به اشخاص و شرکت های خودشان ۳۳۰ هزار میلیارد تومان وام داده اند، وام خودرو، وام ازدواج ، وام مسکن و وام تغییر مسکن، وام درمان، وام رفتن به
تفرجگاه های خوش آب و هوا ، پاداش پیروزی انقلاب ،پاداش رمضان و پاداش های مکرر … اما چندین معلم سرطانی به نگارنده مراجعه و اعلام داشتند خانه و خودروی خود را فروخته تا دارو تهیه کنند.
قیمت داروی خاص در دی ماه سال ۱۴۰۴ ، ۳۰ میلیون به ۴۷۰ میلیون در خرداد ۱۴۰۵ رسیده است؟ آیا گوش شنوا وجدان بیداری است !

تسهیلات بیمه بانک ها و برخی نهادهای حاکمتی و شرکت نفت را می خواندم، ۲۵ صفحه تسهیلات برای کارکنان وزارت نفت! تسهیلاتی حتی برای همراهان بیماران و تهیه هتل و داروی خارجی و اینپلنت و ارتودنسی و زیبایی، ولی یک پیشکسوت باید با حداقل های خدمات درمانی دل خوش کند و تنها برای فرزندش ۳۰۰ میلیون تومان وام ازدواج بگیرد آن هم با سختی که خرید یک یخچال هم نمی شود.
+ آقای وزیر آموزش و پرورش ! شرکت نفت “سازمان بهداشت و درمان شرکت نفت” دارد و آموزش و پرورش با دو میلیون و هشتصد هزار شاغل و بازنشسته از آن بی بهره است. اگر آموزش و پرورش ، محور توسعه است و دنیای مدرن به آن رسیده و بر اساس آن عمل می کند ، شما نیز طرحی نو در اندازید و ایده ی جدیدی ارائه دهید تا دگرباره انگیزش های شغلی ؛ روز آمدی، کارآمدی و تحول بنیادین را پیش از پیش رقم زند.
جان رفت در سرمی و حافظ به عشق سوخت
عیسی دمی کجاست که احیای ما کند