دست تورم در جیب مردم/ غلامرضا قدس
- شناسه خبر: 19551
- تاریخ و زمان ارسال: 11 مهر 1405 ساعت 14:41

دست تورم در جیب مردم
گرانی دیگر یک پدیده اقتصادی صرف نیست، بلکه به تجربهای زیسته بدل شده است. مانند سایهای که از صبح تا شب بر زندگی مردم سنگینی میکند نه با کندی که گاه با شتابهای سرسامآور بالا میروند و هر بار بخشی دیگر از توان زیستن را با خود میبرند. نان که زمانی به راحتی در دسترس بود اکنون خود در شمار دغدغههاست. دارو که باید مرهم باشد گاه به کالایی دست نیافتنی بدل میشود و اجاره خانه به کابوسی میماند که هر ماه تکرار میشود در این میان آنچه فرسوده میشود تنها جیب مردم نیست که کرامت زیستن آنان است آنچه در سیمای امروز جامعه ایران برجستهتر از هر نشانهای رخ می نماید، نه آوارهای مرئی که فرو ریختن تدریجی ستونهای معیشت مردم است، فروپاشی خاموشی که صدا ندارد؟ اما هر روز در سفرههای کوچکتر، در نگاههای نگران و در حسابهای خالی خود را به روشنی فریاد میدارد.
بازارها در این فضای غبار آلود دیگر محل داد و ستدی متعادل نیستند، بلکه به صحنهای از بیثباتی بدل شدهاند که در آن قیمتها از منطق فاصله گرفتهاند زنجیرهای تامین که پیش تر نیز زیر بار فشارهای مزمن خم شده بودند اکنون بیش از همیشه ناتوان هستند، نتیجه اینکه کمبودهای مقطعی افزایش هزینهها و شکلگیری نوعی تورم پنهان است که آرام و بیصدا قدرت خرید را میبلعد. برای بسیاری انتخاب میان نیازهای اولیه به امری روزمره بدل شده است، حذف یک وعده چشم پوشی از یک درمان یا به تعویق انداختن یک ضرورت است. در چنین بستری بازار کار نیز چهرهای بیرحمتر به خود گرفته است تعدیل نیرو، تعطیلی کارگاهها و رکود فراگیر، امنیت شغلی را به شکل شکننده تبدیل کردهاند، هر روز بر صف کسانی افزوده میشود که نه از سر انتخاب که از سر اجبار از چرخه تولید کنار گذاشته میشوند و در همتلخ، پابرجاست برخی مشاغل از کمبود نیروی ماهر رنج میبرند اما این شکاف نه با آموزش که با بیبرنامگی، عمیقتر میشود نیروی کار میان ناتوانی دریافتن شغل و ناتوانی در تطبیق با نیازهای جدید معلق مانده است.
آنچه اما بیش از همه این چرخه را تداوم میبخشد تورمی است که گویی قصد فروکش کردن ندارد و سالها در اثر سیاست گذاری ناپایدار اکنون در قالب افزایش بی وقفه قیمتها خود را نشان میدهد که به این شتاب برسند نتیجه آن، شکافی است که هر روز عمیقتر میشود: میان دخل و خرج، میان امید و واقعیت و میان آنچه مردم میخواهند و آن چه میتوانند. در این میان طبقه متوسط_این ستون خاموش ثبات اجتماعی، بیش از دیگران در معرض فرسایش قرار گرفته است.آنان که زمانی با تکیه بر درآمدی، نسبتا پایدار افقی برای آینده ترسیم میکردند اکنون در گرداب هزینهها گرفتار شدهاند. پس اندازها تحلیل رفته_ برنامهها به تعویق افتاده و چشم انداز ها تیرهتر از همیشه شده است. این سقوط تدریجی، تنها یک جابجایی اقتصادی نیست، بلکه نشانهای است از تغییری عمیق در ساختار اجتماعی. در پس این همه اعتماد عمومی آسیب دیده است مردم در مواجهه با آینهای نامطمئن بیش از آنکه به فردا بیندیشند در پی گذران امروزند.
امروز بیش از هر زمان نیاز به تدبیری فراتر از مُسکنهای موقت احساس میشود معیشت مردم دیگر تاب آزمون و خطا ندارد سیاست گذاری اگر بخواهد موثر باشد باید بر محور و کاهش فشار گرانی و بازگرداندن ثبات به زندگی روزمره شکل گیرد، مهار تورم، حفظ ارزش پول ملی، حمایت هدفمند از اقشار آسیب پذیر و ایجاد چشم انداز قابل پیشبینی برای اقتصاد، نه انتخاب که یک ضرورت است. وضعیتی که بر فضای کلان سایه انداخته بیش از آنکه نوید آرامش باشد یادآور تعلیقی لرزان است اگر به ثباتی پایدار دست نیابد نمیتواند گرهای از این معیشت را بگشاید، اقتصاد برای نفس کشیدن به امنیت و اعتماد نیاز دارد و مردم برای زیستن به امیدی که بتوان بر آن تکیه کرد.









