
خطای ادراکی/غلامرضا قدس
دلش انگار پر است – پُرپُر – حرف که می زند علتش معلوم می شود. احساس خالی بودنِ پشتش در امروزی که از فردایش بیشتر میترسد. را ننده محترم اسنپ. قبل از آن که من وارد خود روش شوم حرف هایش را بیرون می فرستد. حرف هایی که گاه احساس می کنم خالی تراز پشت و پناهی است که احساس می کند و نپرسیده می گوید که لیسانس است. بازنشسته شده و اکنون بیست میلیون حقوق می گیرد. دیر ازدواج کرده و حالا دو دختر دم بخت دارد. اما زندگیش سامانی که می خواهد ندارد. به خود حق می دهد...









